بنگر که از کجا به کجا ميفرستمت

حيف است طايري چو تو در خاک دان غم

زين جا به آشيان وفا ميفرستمت

زندگي عشق است عشق افسانه نيست

آنکه عاشق ميشود ديوانه نيست

بگم سلام دل ميگيره بگم عليک دل ميميره

فقط ميگم دوستت دارم اينجوري آروم ميگيره

دلت شاد و لبت خندان بماند

برايت عمر جاويدان بماند

خدا را ميدهم سوگند بر عشق

هر آن خواهي برايت آن بماند

نگاهت با نگاهم کرد برخورد

برو خاک بر سرت حالم به هم خورد

ميدوني زندگي با عشق تو مثل چي ميمونه ؟ ...... مثل زندگي در خانه ي ارواح

به تو گفتم که عشقت در دلم باد

هواي شور تو در سينه ام باد

تو رفتي و محل بر من ندادي 

خودم کردم که لعنت بر خودم باد

اس ام اس زدم بهت بگم ........

اه يکي نيست به من بگم خر که سواد نداره .

بعد عمري اومدم بنويسم دوستت دارم لامصب خودکارم جوهر تموم کرد

الان که دوستم نداري دوست دارم که بهت بگم دوستت دارمتا زماني که دوستم داشتي و دوستت نداشم يادت بيافته که يه زماني دوستت داشتمو دوستم نداشتي .

ياد روز عشق بازيمان به بخير

 ياد گل هاي بهاريمان به خير

ياد شب ها ياد لبهامان به خير

ياد روز ختم و قرآنم به خير ( فقط من فدا شدم )

دارن ازون ميگن تو همه جاي شهر تو راديو توو تلويزيون .... آخه همه ميدونن اون اسکوله .

مراحل عشق :

روزهاي اول : سلام عزيزم جانم فدات شم قربونت جيگرم

چند ماه بعد : چي ميگي ؟ آها چه غلطا ميکنن بعضيا

يک سال بعد : احمق بيشعور کثافت

يک سال و چند ماه بعد : گه خوردي فلان فلان شده ..... ( فحش ها به دليل روابط استراتژيک ميان دختران و پسران حذف شدند )

مراحل زندگي بشر :

1- خانوم از صبح تا ظهر تو مزرعه جون ميکنده و عرق ميريخته بعد ميومده خونه رو مرتب ميکرده و غذا درست ميکرده و... شب هم که با آقا ...

آقا از صبح بيکار بوده

2- آقا از صبح تا ظهر بيرون کار ميکرده و عرق ميريخته زن هم تو خونه کار ميکرده شب هم که با هم ....

3- آقا از صبح تا شب بيرون کار ميکرده وقتي هم که بر ميگشته خونه به خانوم تو کار خونه کمک ميکرده شب هم که باهم ...

4- آقا از صبح تا ظهر بيرون کار ميکرده و عرق ميريزه ظهر برميگرده خونه مرتب ميکنه و غذا درست ميکنه و... شب هم که خسته و کوفته با خانوم برنامه داره ولي خانوم از صبح بيکار بوده .

کجايي تو خونه ؟

خب معلومه تو هميشه در خونه ي دل من جاداري

غم زمانه خورم يا فراق يار کشم

به طاقتي که ندارم کدام بار کشم

عشق من و تو مثل ماهيست در دل من که هميشه ميدرخشد

زير نم نم باران هزار بار آمدنت را دعا ميکنم و بعد از آمدنت هزار بار دعا ميکنم که بماني

من همه نيلو فران را فرش راهت ميکنم

من جهاني را فداي يک نگاهت ميکنم

هيچ برفي جاي پاي تو را از کوچه ي قلبم نخواهد شست

قدر ياران قديمي را بدان

فرش هاي کهنه با ارزش ترند

گفتم شتاب دلم از براي تست

آهسته تر برو که دلم زير پاي تست

بي نهايت دوست دارم آنکه را که خاطرش به خاطرم دلواپس است

اعتماد و توکل به خداوند بهاي هر چيز گران و نبردبان رسيدن به هر چيز عاليست

يک گلبرگ با عطر شعرم تقديم تو باد  

اگر يادتان بود و باران گرفت دعايي به حال بيابان کنيد